نور طبیعی در ساختمان و رابطه آن با سلامت

بی شک رابطه ای تنگاتنگ میان محیط داخلی ساختمان و سلامتی انسان وجود دارد. در اواسط قرن نوزدهم که شهرنشینی رواج یافت مشخص شد که بسیاری از بیماری­های شایع در آن زمان در اثر محدودیت ­های ایجاد شده برای انسان در فضاهای محصور فیزیکی است. طراحی ضعیف ساختمان­ ها از لحاظ ورود نور طبیعی و کیفیت نامناسب هوای داخلی باعث گردید تا اثرات منفی ماندگاری در سلامتی ساکنین پدیدار شود. این مشکل به صورت جدی وجود داشته بطوری که گزارش سازمان بهداشت جهانی (WHO) در سال ۱۹۹۸ نشان داد که احتمالا بیش از ۳۰درصد از ساختمان­های جدید و بازسازی شده در سرتاسر دنیا با مشکلات سلامتی مرتبط است.

سندروم ساختمان بیمار (SBS) اصطلاحی است که برای بیان شرایطی بکار می­رود که  در آن شرایط ساکنین ساختمان عدم آسایش و یا حتی مشکلات حادی را در مورد سلامتی خود تجربه می­کنند. معمولا سندروم ساختمان بیمار از پارامترهای مختلفی ناشی می­شود. از جمله این عوامل می­توان به آلودگی هوای داخل ساختمان، عدم وجود نور طبیعی، تهویه نامناسب، ضعف عایق بندی صوتی و وجود آزبست اشاره کرد.  برخی از علائم SBS ممکن است آشکار بوده و به آسانی درمان شوند و برخی دیگر ممکن است در طولانی مدت به صورت بیماری­های مزمن ظهور پیدا کنند. برای مثال کمبود نور خورشید  می­تواند منجر به بیماری­ هایی به علت کمبود دریافت ویتامین D در بدن شود. ما نیازمندیم که ۱۵ تا ۳۵ دقیقه در روز در معرض نور خورشید باشیم. به این علت که شیشه در حدود ۹۵% از اشعه UV  را فیلتر می­کند. زمانی که باید در فضای داخلی ساختمان در معرض نور خورشید قرار بگیریم باید ۹ تا ۱۰ برابر بیشتر از زمانی باشد  که به طور مستقیم و در فضای خارج از ساختمان در معرض خورشید قرار می­گیریم.

در زمانیکه ما در ساختمان هستیم نور خورشید پل ارتباطی ما با جهان خارج است. ساختمان هایی که بشر برای در امان بودن از شرایط سخت طبیعت( باران، باد،…) بنا میکند خود به عنوان یک فیلتر میان او و طبیعت عمل میکند. این جدایی از طبیعت موجب می­شود که انسان احساس آسایش کامل نداشته باشد.

مایکل کوهن که بر روی پروژه ارتباط با طبیعت تحقیقاتی انجام داده است می­گوید: “بسیاری از مشکلات روانشناسی مانند اضطراب، فشار مزمن عصبی و بی اشتهایی به علت ایزوله بودن ما از شرایط طبیعی است. ما بیشترین زمان روزانه خود را در فضاهای بسته می­گذرانیم که غیر طبیعی و غیر سالم است”

افزایش شهرنشینی در اواخر قرن بیستم منجر به بنا شدن آسمان خراش­هایی از بتن، فولاد و شیشه گردید که خیابان ها را تحت الشعاع قرار داده و حرکت هوای تازه را محدود کردند و ارتباط انسان با محیط طبیعی را بیش از پیش کاهش دادند.

در سه یا چهار دهه اخیر تصمیم گیری در مورد لحاظ کردن عنصر نور طبیعی به عنوان یک پارامتر حیاتی در طراحی ساختمان با بحث صرفه جویی در مصرف انرژی گره خورده است. افزایش نگرانی ها در مورد گرمایش جهانی، لایه ازون، اتمام سوخت های فسیلی و قیمت حامل­ های انرژی انگیزه ای برای طراحی بهینه معماری و همچنین تحقیقات متعدد در این زمینه شد. بر اساس اطلاعات منتشر شده توسط دپارتمان انرژی آمریکا، سهم بخش ساختمان از مصرف انرژی در آمریکا ۳۶درصد می­باشد که این مقدار بیشتر از سهم قسمت حمل و نقل(۲۷%) و تقریبا مشابه با سهم بخش صنعتی (۳۸%) می­باشد. بین ۳۰ تا ۵۰ درصد از تمام انرژی مصرفی در ساختمان­ های تجاری و اداری مربوط به بخش روشنایی است. مطالعات نشان می­دهد که برای ساختمان ­های تجاری و اداری که در طول روز مورد استفاده قرار می­گیرند میتوان با استفاده صحیح از نور طبیعی روز  در حدود ۲۰ تا ۴۰ درصد در مصرف انرژی الکتریکی صرفه جویی کرد.

اکثر سیستم های نور طبیعی موجود به گونه ای طراحی شده اند که نور خورشید را دریافت کرده و به درون ساختمان هدایت کنند. چالش اصلی اینجاست که کدام سیستم می­تواند بازده بیشتری داشته باشد. طراحی نورطبیعی تنها به معنی زیاد کردن میزان نور نیست. نور بیش از حد در فضای داخلی می­ تواند بسیار ناخوشایند باشد. نکته کلیدی در طراحی نور کنترل نور از طریق تعیین جهت و نحوه توزیع آن است.

نکات ایمنی حریق در ساختمان هوشمند
سیستم آنتن مرکزی
فهرست
× چطور میتونم کمکتون کنم؟